Dindarların çocuklara dini sevdirme hatalarını konuştuğumuz bir arkadaşım, işyerinde ki “ateist” bir arkadaşından dinlediklerini bana anlatmıştı.“Sabah namazına beni kaldırmaya gelen babam, bir sürahi su dökerek beni kaldırırdı. O zamanlar babamdan korktuğum için kalkardım. Tabi ne abdest alırdım ne de namaz kılardım. Abdest alıyormuş gibi yapar, namaz kılmış gibi geri yatardım. Ancak babama olan öfkem artardı.Babama olan öfkem evden uzaklaşınca babamın savunduğu tüm değerlerden uzaklaşmak olarak hayatım da yerini aldı. Babama olan öfkem beni bugün ateist yaptı.”